Boerderij 't Goed ten Rhijn Rhijnauwenselaan 5, Bunnik.
Activiteit OMD
Expositie van restauratie van deze boerderij in de deel. Daarnaast is de Monumentenwacht aanwezig met haar informatiebus.
10:00 - 17:00
Huidige functie
Woonhuis.
Geschiedenis en uitgebreide beschrijving van dit monument.
't Goed ten Rhijn behoort tot de buitenplaats Rhijnauwen en was van oudsher een pachtboerderij op dit landgoed. Het geheel bestaat uit een boerderij met woongedeelte en diverse aangebouwde stallen. De boerderij heeft een T-vormige plattegrond met een achterhuis uit 1912. Het woongedeelte dateert uit de 16e eeuw en is grofweg in drie delen verdeeld: een grote middenkamer die werd gebruikt als dagelijks verblijf en waar gekookt werd in een monumentale
schouw van ca. 5 meter breed, die de hele achterwand van de kamer in beslag
neemt. In de schouw bevindt zich nog een authentiek muurkastje waarin de boer zijn kostbaarste bezittingen kon bewaren.
Tijdens de recente restauratie kon een redelijk precieze datering gegeven worden aan de hand van de versierde haardstenen van de kamer links van de middenkamer. Na reiniging kwam het jaartal 1590 naar voren. Uit bouwsporen kon worden afgeleid dat de opkamer aan de rechts van de middenkamer een zelfde type haard had. Aan de vorm van de haardstenen in combinatie met de balklaag, inclusief laatgotisch geprofileerd sleutelstukken werd deze haard
gedateerd rond 1525. Samen met de onderliggende gewelfkelder is dit het oudste gedeelte van de boerderij. Waarschijnlijk was de rest in die tijd uit hout opgetrokken. In 1590 is de boerderij herbouwd in steen met handhaving van het oudste gedeelte uit 1525.
De stallen zijn gebouwd in 1912, voor een deel op de plaats van een oude stal. Op het erf bevindt zich nog een 20e eeuwse hooimijt. Het agrarisch bedrijf op 't Goed ten Rhijn is al een aantal jaren gestaakt. Het is nu alleen nog in gebruik als woonhuis. Er liggen plannen van de gemeente Utrecht om de stal en na een interne verbouwing in gebruik te nemen. In 1919 is landgoed Rhijnauwen met ook deze boerderij namelijk gekocht door de gemeente Utrecht. Later zijn de landgoederen Oud- en Nieuw Amelisweerd eveneens in het bezit van de gemeente gekomen.
Opvallend in het landschap rond deze boerderij zijn de vele betonnen schuilplaatsen. Deze zijn gebouwd tijdens de mobilisatie van 1914-18. Kort na de voltooiing van de Nieuwe Hollandse Waterlinie rond 1885, ontstond door de uitvinding van de brisantgranaat een geheel nieuwe situatie. De forten werden als opstellingsplaats voor geschut waardeloos en een nieuwe verdedigings- en opstellingstactiek werd noodzakelijk. De bestaande verdedigingswerken werden versterkt met deze verspreid liggende kleine betonnen schuilplaatsen. De positie in de verdediging was belangrijker dan de plaats ten opzichte van de bestaande bebouwing. Vandaar dat ze zo dicht op de boerderij liggen.
Tijdens de recente restauratie kon een redelijk precieze datering gegeven worden aan de hand van de versierde haardstenen van de kamer links van de middenkamer. Na reiniging kwam het jaartal 1590 naar voren. Uit bouwsporen kon worden afgeleid dat de opkamer aan de rechts van de middenkamer een zelfde type haard had. Aan de vorm van de haardstenen in combinatie met de balklaag, inclusief laatgotisch geprofileerd sleutelstukken werd deze haard
gedateerd rond 1525. Samen met de onderliggende gewelfkelder is dit het oudste gedeelte van de boerderij. Waarschijnlijk was de rest in die tijd uit hout opgetrokken. In 1590 is de boerderij herbouwd in steen met handhaving van het oudste gedeelte uit 1525.
